C'est la manie

Het is waar, het is alweer een hele poos geleden dat ik nog iets heb geupdated. Ik heb hier eigenlijk wel een -wat voor mij een geldige lijkt- excuus voor: Ik ben lesbisch, ergo vrij symbiotisch getint. Enkelen onder jullie hebben het al mogen aanhoren (eventueel met een milde aansporing à la "hoe gaat het?"), maar den deze heeft voor de eerste keer iets dat gelijkt op een heuse relatie. Hoewel ik altijd heb verkondigd dat ik op Erasmus een grote, blonde, slanke Zweedse zou ontmoeten en natuurlijk binnenhalen, slechts 50% is waar, het groot en slank gedeelte. Bovendien is ze erg knap en is de helft van mijn leeftijd minus 1 jaar ouder dan me. Voor de neuten onder jullie, ze is 31. En erg leuk, want ze vindt mijn klunzige grappen (klunzig wegens andere taal en ook wel wegens mijzelf zijnde), cultureel onderbouwd (Futurama, James Bond -de oude- en een heel paar domme lesbische films en natuurlijk dan ook de naam cultuur-waardigen)(zoals muziek -uiteraard vindt ze Fiona Apple goed, anders zou het nooit iets geworden zijn). Hoedanook, een ander excuus is dat mijn computer toch al een ettelijke tijd stuk is -en ondanks de symbiose (bewijs: ik ging even een avondje langs en plots was het drie dagen verder) helpt ze ook mijn banden met het Belgenland te onderhouden: ik zit nu op haar pc (met geweldige geluidsinstallatie).
Eerlijk gezegd heb ik al verscheidene keren vlak voordat ik ging slapen een soort van blog in mijn hoofd opgesteld, maar net iets meer entertainend, het is alsof al mijn humor verdwenen is in Spaans geklungel. Nu is het even moeilijk om alles op te halen uit mijn zwart gat van een brein. Wat ondertussen is gebeurd? Awel, ik heb bezoek gekregen van een bevallige jongedame van iets ouder, Kathleen, en heel decadent heb ik ermee Madrid bezocht voor enkel een nachtje, alwaar ze een zeer bevallige jongedame van ook iets ouder heeft binnengedaan. Dat had ze wel verdiend na een heuse speurtocht zoals de scouts die houden naar de Chueca (aka Gay)-buurt in Madrid. Iedereen wees ons een andere richting uit, totdat we twee homo's tegenkwamen. De rest is natuurlijk logisch.
Waarschuwing: mijn geheugen werkt nooit logisch -getuige dromen die ik heb die gaan oa over het zijn van Spiderman, een alien die twee CIA-agenten had vermoord en achter de deur had verstopt en te bang was om het aan de mama te vertellen want dan zou ze boos zijn dat het zo'n rommel was, x-men-(uiteraard)-stickers, een wereldoorlog ontketenen met Rick omdat hij melk had gemorst,puntpuntpunt- vandaar dat vele anekdotes in willekeurige volgorde gaan tevoorschijn duiken: Om een beetje orden te houden ga ik proberen via thema te doen:
School: Ik heb gemerkt dat de vegetal-professor er een bijna bipolaire stoornis op nahoudt, eerst prijst ze de Belgen de lucht in, vervolgens blaft ze Jeroen af omdat hij naar één les niet zou kunnen komen wegens examen. De gayheid van die klasgenote(s) heb ik uiteindelijk niet durven vragen, ik heb wel een homo ontdekt in Carmenbar bij Neurobiologia. Van dat vak hebben we twee professoren, waarvan één vrouwelijk, ouder en toch wel into me, ik ook wel into haar maar plots was die camarerra daar (ja, mijn lief is dus de barvrouw van de plaatselijke beste holebibar, tegelijkertijd ook designstuderende), en een andere oudere norse vent wiens slides Rick en ik hebben gestolen. Oh ik voel me er nog steeds erg goed bij, Nele heeft hier ook haar Dark Side ontdekt. Verder heeft Rick met een perfect Engels accent een presentatie gegeven over ons werkje en ik dacht dat ik even de profesora een traantje zag wegpinken, zo goed vond ze het. Verder heb ik ook twee presentaties in het Spaans gegeven -fisiologia vegetal en toxicologia- en van die laatste dacht ik bijna ook een traantje te zien: de eerste presentatie van de 9 die dag die kort, bondig en krachtig en zelfs een beetje leuk was. Blijkbaar moet ik mijn humorexpressie hebben van de gezichten die ik trek, volgens vele Spanjaarden toch. Daar kun je natuurlijk niet helemaal op afgaan, hun eten laten ze soms dagen uit de frigo staan en eten ze naderhand nog op (hoe kan het zijn dat die nog leven?), na lange tijden oefenen kunnen ze nog steeds mijn naam niet uitspreken (ik ben de enige buitenlandse die geen achternaam heeft, van iedereen anders proberen ze het tenminste nog, bij mij is het gewoon een slecht uitgesproken "Nele", zelfs Yolanda, maar nu is het enkel nog de "sch"-klank, de rest is feilloos), en dans ik gek (maar cool). Bovendien dubben die alles wat ze maar kunnen in een zeer onlogische manier, soms verspaansen ze de namen, soms plakken ze er gewoon totaal iets anders op, en soms dubben ze het zingen ook en een andere keer niet. Verder doen ze in hun gebakjes, waar wij iets fruitigs in zouden doen, vlees, tonijn en tomaat. My god wat verschoot ik me. Miguel, die toen bij me was, kon zijn vreugde niet op. Vandaar mijn pasgeboren theorie: Zuiderlingen eten graag vlees, Noorderlingen graag zoetigheid. Ik gaande voor de noorderling dan, ik denk dat iedereen het heeft gehoord toen ik juigde wanneer ik zag dat mama bij de post chocolaadjes had gestoken. Mhihihi.
De muziek in de bars begin ik ook heel erg goed te kennen, ik kan sommige spaanstalige al meezingen, niet dat daar veel kunst aan is. Eentje gaat alleen maar als volgt 'ik ben uw lief deze nacht'(hetero) of 'ik kan me niet veranderen'(gay). Talking about the music, the guitar is nog niet zo fel gevorderd, zie ook vorige blogs, maar het liedje van Skin, 'You've made your bed' zit helemaal onder de knie, nu aan het oefenen op eentje van Fiona Apple. Je zou denken, waarom leer je enkel pianomuziek op je gitaar? Awel, ik heb beseft dat dat mij het beste past en verdorie die liedjes zijn gewoon zo mooi dat ik ze nog altijd niet beu ben.
Practicas hier in Salamanca zijn gewoon denderend geweldig... ontspannend. Eentje ging erover om bacterien uit te platen, een andere bijna net hetzelfde, en nog een andere ging over het castreren van ratten, en een week later hun opensnijden om er iets kleins uit te halen: nog een contrast met Belgie, daar was zelfs mijn filmpje over DNA-chips (vakantiewerk ESAL) van internet gehaald omdat er een opengesneden rat werd getoond. Hier hebben ze wel zeker 12 ratten zomaar opengesneden, volgestopt met antibiotica en vervolgens opengesneden in een normale plastieken zak gesmeten.
Nog iets inhoudelijks: bij statistiek kwam er zelfs iets voor dat men bijna beetje beledigend voor negers zou kunnen opvatten, het ging over opleidingsgraad en het slagen bij een of ander toelatingsexamen, ter contrast werd er dan nog de Hispaanse groep bijgehaald die nog lager scoorde dan de negers. Speaking of the Hispanisch people, een spaanse vriendin van me zei het volgende tegen me: Spanjaarden werken heel goed en heel hard. En toen besefte ik dat spanjaarden nooit in Belgie zouden kunnen leven... ik vrees ervoor hoe dat verder gaat met Yolanda als die eventueel naar hier zou komen. Gelukkig heeft ze een superdupervriendin Maria (die nog met Kristel Jacobs heeft kweeniwat precies, kleine wereld!) die haar zeker gaat vergezellen. Maria is iemand, die moet je zien, vrouwelijk, maar is nog meer Shane dan Shane zelf. In de drie fuifdagen dat ik haar heb gezien, heb ik haar met drie andere meisjes/vrouwen gezien... en ze heeft dan ook nog een knap lief in Portugal! Maar ze is geweldig, ook al vinden jullie de Shane-beschrijving misschien wat negatief klinkend, met haar was ik me voor het eerst gewaar dat ik inderdaad ook wel grappig kan zijn in een andere taal.
Andere spaanse vrienden zijn eigenlijk zowat allemaal homoseksueel, de hetero's zijn allemaal op erasmus. Daar moet ik ook even Marc nog eens bij vermelden: what a great guy, iemand die me constant aanspoort nieuwe dingen te leren op gitaar, speelt zelf nog maar een jaar maar wat een miskend talent. Bovendien is zijn humor totaal up to date met de mijne. Dat betekent dus exclusief de Belgische politiek, en eigenlijk zowat heel de actualiteit. Louvain-la-neuve mensen (Marc en Jennifer) hebben met andere woorden een plekje in mijn hart gevonden.
Die andere Jennifer, de italiaanse kotgenote, heeft zich zo loca opgesteld dat Tum en ik beiden een beetje schrik hebben. Voor het minste kan ze uitschieten, als je iets doet maar ook als je niets doet, bijgevolg leven we in terreur, maar aangezien ik beetje voet-bij-stukker ben geworden, wel in rust want voorheen maakte ze te veel luide drama met haar ex-vriendje aan de telefoon. Na een maand vol wenen en treurnis verdween ze plots voor 8 dagen zonder boe of ba uit haar kamer, en we begonnen ons zorgen te maken. Vervolgens kwam ze weer terug, normaal, alsof er niets was gebeurd, en tja, hoe kan ik die manie, die gekheid en "je hebt gelijk, ik ben inderdaad zo een meisje dat plots zo fel kan uitschieten en een mes in je ribbenkast (rug/borstkas) kan planten"-blik in haar ogen en in haar gebaren. Is het de Italiaanse mentaliteit of hebben ze gewoon een slechte aangetroffen?
De ierse is nog steeds zo bekoorlijk, grappig en eigenlijk half en half perfect als altijd. Zo correct, keurig maar ook weer niet in een saaie wijze. Tum is Tum en muisstil en ook zo half en half perfect, behalve als ze gambas klaarmaakt, wat een geur joenge.
Speaking of geur, ik ben erin geslaagd een perfecte soep te laten aanbranden, daarentegen ook weer een totale perfecte soep gemaakt, alsook pannenkoeken, lasagna en nog een paar gerechten. Die lasagna was met nieuwjaar, en die nieuwjaarshows zijn gewoon zoveel meer dan die in Belgie. Je hebt veel naaktheid en oogwinkjes naar seks en van die toestanden. Spanjaarden zijn heus oversekst, ze lijken minder woorden te hebben maar veel meer woorden bij hun gaan over seksseksseks, en zowat alle uitdrukkingen handelen over seks. Wat een cultuur! Komt allen hierheen en een lief opdoen zou ik zeggen!

En met die mooie woorden ga ik het hierbij laten,

Groetjes en slaapwelletjes,

Nele


Uiteraard ook nog een geweldig nieuw jaar gewenst, kerstkaarten komen later wegens de adressen op de kapotte pc die nu al zeker twee weken bezig is met te herstellen!

Dikke drie kussen
Ik miss jullie hoor
x