Ik kan jullie met een zeker dubbel gevoel het volgende mededelen : Nele is verliefd ! -Girly Alert!- En dat op een leren jas maat Large (69,90 Euro). Die maat is vrij raar als je bedenkt dat ik back in Belgium altijd met een S moet (klinkt erger dan het is ;) rondlopen, hoogstens een M voor een pull. Het zal wel te maken hebben dat al die Spanjaarden KLEIN zijn. Bij de weg: Beetje grappig dat ik het woord klein met hoofdletters heb geschreven, niet? –Mijn humor gaat in dalende lijn- Het is jullie misschien ontgaan dat ik een dubbel gevoel heb bij de mededeling: mijn geliefde is mij voor het moment ontsnapt op een hoogst merkwaardige –dit zal me geen twee keer overkomen- wijze. Margarite kwam zaterdagmorgen vrolijk en wel mijn kamer binnenlopen: ‘will you go out shopping with me, I found leather jackets and they’re really cheap here!’ Hoewel ik niet per sé DE clichépotmetlerenjas wil zijn, maakte mijn hart toch een sprongetje, en vervolgens stond ik behoedzaam op uit stoel/bed en zei: ‘Ja!’
De eerste winkel die we binnengingen, daar was ’t seh: Een leren jasje dat me zooo enorm goed stond, en andersom. Het was alsof we voor elkaar gemaakt waren, een gevoel van thuiskomen in een huis van koeienvel: Mouwen lang genoeg (dat me ook zelden overkomt, zelfs in België) en met een ingenomen taille. Dat is vrij belangrijk, want zoals de volgende jasjes bewezen die ik aandeed: geen taille = een zak aanhebben.
Ik werd dus verliefd, maar Margarite zei dat ik moest wachten want er waren nog andere jasjes in andere winkels. Normaal gezien zou ik nooit zoiets prachtigs hebben teruggehangen, maar het was alsof het lot me behoedde om niet na te denken. Een half uur later, toen ik terugkwam, was het weg… de laatste in die maat. Ontgoocheld en verbitterd wierp ik dan ook een blik naar de hemel, beetje verborgen door het plafond, maar toch richting hemel. Margarite kwam op het toch vrij uitstekend klinkend idee om naar de andere winkel in het winkelcentrum van El Tormes te gaan. Na een idiotieke busnemenlangwachtentragiekvandrieeneenhalfuur waren we terug in het centrum: het had nada opgebracht. Dus vervolgens terug naar de winkel en vragen of ik eventueel kon bestellen. Ondanks dat ik het in het woordenboek opgezocht had verstonden ze het niet, maar heb wel uit hun gebrabbel kunnen opmaken dat ze maandag en woensdag een nieuwe lading krijgen. Thumbs up^voor mijzelve en de mooie romance die er kan ontstaan (wie wil nu géén liefde in de wereld brengen?) want maandag ga ik er weer voor! Beetje vreemd dat al die kleine mensen een L kopen, het moet bijgevolg wel een kleine dikzak zijn geweest. Zo erg, zo’n mooi jasje op zo’n figuur, enkel het mijne doet het jasje helemaal tot zijn recht komen! Maar daarentegen, misschien heeft ze mij ook total vitalized zien schijnen toen ik het aanhad en dacht ze een idool in mij gevonden te hebben. Wie weet is er ergens nu een dik, klein meisje dat aan haar jas zit te snuffelen… Ik ben erger gewoon uiteraard –knipoog-. (Goddank had ik de dag ervoor 3 sjaaltjes, 3 paar oorbellen en parfum gekocht voor een koopje anders was ik slechter gezind dan eh, gisteren het geval was :D)
Voor de rest is mijn week niet zo splitterdespletter interessant geweest, beetje verkouden, Margarite en Jennifer (italiaanse kotgenoot) bestolen via het raam ondanks de tralies ervoor. Ik heb het geluk gehad gewoon niets waardevols te hebben ofzo, en niets voor het raam te laten liggen. Verder dan Spaans proberen te leren, weinig van gebeurd, wel lessen gevolgd en het verstaan betert gestaag. Een beetje lopen, beetje pijn aan knie, ook weer beetje over ondertussen, nog geen lesbo’s gespot want wegens het inefficiënte fuiven (ik ga het op één à twee keer per week houden, dat op vrijdag en zaterdag) zat ik opgescheept met een hele grote groep. Daarmee kun je geen plaatselijk klein holebicafé bezoeken.. dat kun je wel, maar niet met het doel serieus als gay girl beschouwd te worden –die gekke buitenlanders hebben zich toch weer niet vergist zeker-. En persoonlijk heb ik wel nood aan gayness, dat begrijpen de gay people onder jullie wel, hetero’s zijn gewoon geen gesprekspartner voor zulke onderwerpen.
Donderdag heb ik bovendien afscheid genomen van Pieter, een Gentse rakker die zijn Erasmusavontuur besloten heeft af te sluiten. Wegens verschillende redenen die niet zo goed tot me doorgedrongen zijn (dat betekent dat ik het niet meteen begrijp), is hij vrijdag, via een omweg naar Barcelona en nog andere steden, teruggekeerd naar België. Best vreemd, aangezien ik dacht dat Erasmus vrij bindend was. Hoedanook, ik zie rondom me dat iedereen wel een dipje aan het krijgen is, alsook ik heb gehad vorige week. Vrij normaal, iedereen begint iedereen van het thuisfront te missen, de rare en/of boerse gewoonten van de Spanjaarden –voor eventjes- beu te geraken, het eten ‘niet zoals het hoort’ te vinden etc… Ikzelf vind het eten nog steeds ‘joy’, zolang ik het klaarmaak: Ik ben erin geslaagd de meest perfecte soep te maken, en heb bovendien babyvoeding met fruitsmaak ontdekt! De pret kan er niet meer vanaf!
Nog meer interessants: voor de mensen die me hun adres niet hebben gegeven: jullie hebben mijn eerste geschreven linguïstische eruptie gemist. Met trots kan ik zeggen dat de mensen die ze zullen krijgen toch wel geamuseerd hun ogen zullen dichtknijpen om mijn geschrift te ontcijferen! Ahoi!
Sappige roddel: in de anderhalve week dat Jennifer –de kotgenote- hier is, is ze er al twee keer in geslaagd haar vriendje te bedriegen met vermoed/hoop ik dezelfde kerel! Maar hij heeft wel een auto.
Nog een gekke anekdote: Mijn zelfgewassen kleren van de draad doen maakt mij blij. Alsook de zelfgemaakte soep. Zo blij dat het even leek alsof ik veel suiker en/of chocolade had gegeten...
PS: ik heb Miguel nog eens gezien, en hij vertelde me over de crisis en dergelijke in Nederland en België: hoe zit het daar met jullie, alles nog ok? En ook: alles nog ok in verband met non-geld-zaken?
PPS: Kleren zijn hier echt veel te goedkoop, je wordt constant aangesproken door je gezond verstand om te kopen... en veel!
zondag 5 oktober 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
belangrijk nieuws (ook wel schokkend) Geike Arnaert verlaat Hooverphonic !!
Zoals ge u wel kunt inbeelden ben ik nu aant rouwen!!
Een reactie posten